Rozdział 1

    *Oczami Rossa*

 

Otworzyłem oczy i spojrzałem na budzik, wskazywał on 7:15. Do szkoły mam na 8:00, więc mam jeszcze trochę czasu. Ubrałem się w czarne jeansy, białą koszule u której lekko rozchyliłem dekolt i postawiłem kołnierzyk. Poszedłem do łazienki i wykonałem poranne czynności. Zszedłem na dół w celu zjedzenia śniadania. Gdy dotarłem do kuchni nie ujrzałem tam posiłku, ani pozostałych członków rodziny. Była tam tylko kartka:

 

 ,,Kochanie, pojechaliśmy z tatą na zakupy i po twoją nową gitarę

do Nowego Yorku. Zabraliśmy ze sobą twoje rodzeństwo, ty

niestety musisz iść do szkoły. Wrócimy najpewniej wieczorem.

Na stole w jadalni są dla ciebie naleśniki.

Kocham Cię.

Mama``

 

Odłożyłem kartkę i skierowałem się do jadalni. Niestety nie zobaczyłem tam MOICH naleśników, tylko ich ,,szczątki``. A pod stołem spał sobie smacznie mój kochany piesek. Nie musiałem długo myśleć co się wydarzyło, wystarczyło spojrzeć na jej pyszczek. Musiałem zareagować. -Aulis, coś ty zrobiła?! Co ja teraz zjem na śniadanie?! Dzięki! A teraz wynoś się stąd!- krzyczałem zły. Pies szybko podniósł się, skulił ogon i wybiegł z pokoju. ,,Dobrze jej tak``- pomyślałem. Wkurzony poszedłem do kuchni i wyciągnąłem z lodówki jajka. Usmażyłem je i nałożyłem. No nie powiem, dobre były. Spojrzałem na zegarek, wskazywał 7:50. Szybko wziąłem plecak i wyszedłem z domu, uprzednio go zamykając na klucz. Mieszkam blisko szkoły, więc żeby zdążyć musiałem trochę pobiec. Dotarłem akurat gdy zadzwonił dzwonek oznajmiający początek lekcji. Ruszyłem więc w stronę klasy. Zaczynamy dzisiaj od matematyki ,,No super pani Brown znów się będzie mnie czepiać byle o co,,,`` Lekcja o dziwo minęła spokojnie tak jak pozostałe. Po skończeniu lekcji, chciałem iść do domu, jednak usłyszałem rozmowę. Stety lub niestety z natury jestem ciekawski. więc poszedłem podsłuchać. -Mam nadzieję, że nikomu tego nie powiedziałeś- usłyszałem głos. - Jak mógłbym coś tak ważnego komuś powiedzieć?!- odpowiedziała druga osoba. - Okay... załóżmy, że Ci wierze.- A skąd ty właściwie wiesz o tym?- Podsłuchałem rozmowę brata.- Okay, wyjaśnij mi proszę dokładniej zasady tego naboru.- poprosiła druga osoba. - Więc chodzi o to, że podobno niedługo ma wybuchnąć III wojna światowa! Walki są już dawno w innych krajach, na przykład w Syrii. Zamieszki przeniosą się na sąsiadujące państwa i zanim się obejrzymy i do nas dojdą. Z tego co brat mi mówił rząd chce przygotować się na wojnę już teraz. Ma być to wojsko składające się z zdrowych, młodych ludzi. Mają być oni szczególnie uzdolnieni, szybcy, silni  i mądrzy. Zawiadomienie z prośbą o dołączenie do armii rząd dostarcza do tych ludzi doręcznie, a ich rodziną wciskają jakiś kit, że na przykład dostali prace na drugim krańcu świata. Rodzina nic nie wie o tej armii. Dowiedzą się w dniu rozpoczęcia wojny. Na to zawiadomienie nie można odmówić. Każdy kto usłyszał tą informacje ma się zjawić w urzędzie przy ulicy Westernu w tą sobotę o godzinie 15:00, czyli za dwa dni. Nie wiem dlaczego, ale chce się tego dowiedzieć. Ciekawość wzięła górę. I teraz mam pytanie do ciebie. Idziesz tam ze mną, czy mam iść sam?- zapytała pierwsza osoba- Oczywiście, że z tobą pójdę! Też jestem ciekawy co tam będzie. Mogą być...- rozmawiali jeszcze dalej, jednak Ross już jej nie słuchał. Szedł powoli do domu rozmyślając czy pójść ta czy nie...

______________________________________________________

Hej Miśki!!

Napisałam w końcu ten pierwszy rozdział! Jestem taka szczęśliwa! Mam nadzieje, że wam się spodoba :) I przepraszam, że taki krótki... następne będą dłuższe, na pewno. Na razie tylko oczami Rossa, ale w następnych rozdziałach pojawią się też inni.

Pamiętajcie! Dajcie znać o sobie w komentarzach, to bardzo motywuje do dalszej pracy! Oki to ja zabieram się za rozdział 2!

 

BlueBerry